متفرقه

به طور کلی ساینده‌ها وسیله‌ای برای صاف و صیقلی کردن سطوح مختلف، می باشند. بسیار پیش آمده کلمه‌ی سنباده در اصطلاح محاوره‌ای سنباده به جای ساینده استفاده می‌شود، اما در حالی که سنباده‌ها زیرشاخه‌ای از ساینده‌ها محسوب می‌شوند.

تاریخچه سنگ سنباده

استفاده از سنباده برای نخستین بار به دوران انسان‌های اولیه بر می‌گردد. در آن دوران با کشیدن یک سنگ سخت روی سنگی دیگر تلاش می‌کردند تا اسلحه و ابزار مورد نیاز خود را بسازند.

طی دوران‌های مختلف شکل‌های متفاوتی از سنباده استفاده می‌شد و شواهد و مدارکی از قرن سیزدهم مبنی بر استفاده از صمغ طبیعی برای تثبیت تکه‌های صدف دریایی و ماسه روی پوست حیوانات را به ما نشان می‌دهد.

در جزایری در اقیانوس هند نیز شواهدی مبنی بر ساخت سنباده با گوشت کوسه‌ها و فلس‌های سخت فسیل‌ها یافت شده که بسیار جالب است.

در قرن پانزدهم نیز نخستین بار سوئیسی‌ها با پوشش دار کردن پشت بندهای کاغذی با خرده‌های شیشه نخستین کاغذ سنباده را تولید و از آن استفاده کردند.

سنباده‌ها ماده‌ای معدنی هستند که به صورت طبیعی، مصنوعی یا صنعتی موجود اند. مواد اولیه‌ای که در ساخت سنباده به کار می‌رود، در دو دسته قرار می‌گیرند: مواد سخت طبیعی مانند ماسه، لعل، شیشه، سنگ چخماق و… و همچنین مواد مصنوعی از جمله اکسید آلمینیوم، الماس، کاربید سیلسیوم می باشد.

اساس ساخت سنباده‌ها در واقع قرارگیری این دانه‌های سخت بر روی سطح کاغذ یا پارچه به وسیله‌ی چسب مخصوص یا همان رزین است.

به صورت کوتاه در پاسخ به این سوال که سنگ سنباده چیست؛ می توان گفت که این ابزار از ذرات ساینده ای ساخته می شود که با براده برداری از روی کار، سطح مورد نظر را شکل می دهد. انواع موادی که به عنوان ذرات ساینده در ساخت سنگ سنباده مورد استفاده قرار می گیرند، در دو نوع مواد طبیعی و مصنوعی هستند. مواد طبیعی شامل الماس، کرندم (ترکیب اکسید آلومینیوم و اکسیدی از آهن) و امری، سنگ معدنی ناخالص (Emery ) است. این مواد می تواند به طور طبیعی از معدن استخراج یا طی فرایندی تولید شود.

ساینده های مصنوعی طی فرآیند شیمیایی از مواد گوناگونی تولید می شوند. این مواد شامل کاربید سیلیکون، الماس مصنوعی و آلومیناست. امروزه مواد مصنوعی جایگزین مواد طبیعی شده اند چون مواد طبیعی دارای خواص ناپایداری هستند. به علاوه در ساخت ذرات از مواد مصنوعی می توان کنترل بهتری در شکل، سختی، تیزی و اندازه ی ذرات اعمال نمود و ذرت یکدستی تولید کرد.

یکی از مهمترین ویژگی های این مواد ساینده، سختی است. به این معنا که ماده ی ساینده باید از قطعه کار سخت تر باشد تا بتواند عمل براده برداری را انجام دهد. سختی این مواد را با استفاده از آزمون های گوناگونی آزمایش و تعیین می کنند و در نام گذاری و کد گذاری استاندارد این سنگ ها به مصرف کننده اعلام می شود.

عامل مهم دیگر، تیزی دانه هاست. معمولاً در حین عمل سنگ زنی، دانه ها به طور خودکار تیز می شوند. در ساخت دانه های مصنوعی می توان کنترل بهتری بر این فاکتور داشت.

عامل اثرگذار دیگر، اندازه ی ذرات است. اندازه این ذرات می تواند از ۶میلی متر تا ۶ میکرون متغیر باشد. برای تعیین اندازه این ذرات از استانداردهای بین المللی استفاده شده و ذرات، با استفاده از روش های گوناگون مانند عبور از مش های استاندارد یا روش ته نشینی دسته بندی و شناسایی می شوند.

سنگ سنباده بر اساس شکل و اندازه نیز دسته بندی می شود و کاربردهای متنوعی دارد. هرکدام از این انواع، برای براده برداری از سطوح گوناگون داخلی و خارجی قطعه کار و ابزار مورد استفاده قرار می گیرند. برخی انواع سنگ سنباده، سنباده دیسکی، چرخی، گلدانی، کاسه ای، انگشتی، سنگ سنباده رومیزی از انواع متداول سنگ سنباده است.

منبع: خرید سنگ سنباده